Waarom Karrewiet momenteel het beste Vlaamse nieuwsprogramma is

Toen de regering op het punt stond te vallen en er erg veel onduidelijkheid was over haar toekomst en haar positie in het Marrakeshpact, zat ik in mijn haren te krabben van de schaamte en het gebrek aan geïnformeerdheid. Zoveel onzin, zoveel drama. Een week het nieuws volgen en zelfs de grootste politicologen konden het niet uitleggen. En dat werd iemand als Tom Lenaerts gelukkig ook expliciet even te veel.

Ik scrolde door de artikels van de belangrijkste media. Nergens werd mij uitgelegd wat er zich nu afspeelde achter het drama van de dag. Tot ik naar het journaal van Karrewiet keek. Mijn ogen gingen open en ik moest toegeven wat ik nooit had gedacht toe te geven: Karrewiet is momenteel het beste journaal in Vlaanderen. Werkelijk: er is geen enkel nieuwsprogramma dat zo subtiel sarcastisch, zo onpartijdig en zo helder het nieuws brengt als Karrewiet.

Indien je het nog niet wist: Karrewiet is een killer, een stille killer. Ja, je hebt De Ideale Wereld die het absurde van alles en iedereen op geniale wijze ontmaskert en ja, je hebt langs de andere kant de iets serieuzere journalisten à la Kathleen Cools en Ivan De Vadder die dagelijks mensen aller slag aan de tand voelen, maar niemand drukt zo pijnlijk op de wonde als Karrewiet. Het begint al bij het eerste zinnetje van nieuwsanker Jelle Mels: “We hebben nog altijd een regering. En da’s een wonder.” Een sublieme uppercut naar de mannen in de Wetstraat. Daarmee is eigenlijk alles al gezegd. Volwassenen zijn ruziënde losers en kinderen weten dat maar al te goed van hun ouders. Charles Michel en Peter De Roover? Dat zijn grote mensen die maar weer eens kakelen. Punt. Als volwassenen leren we kinderen hoe ze met elkaar moeten omgaan, dat ze niet mogen pesten, dat ze moeten delen, dat ze niet mogen stelen, enzovoort. Zet dit om in volwassenentaal en je krijgt kibbelkabinetten, de kloof tussen arm en rijk en corruptie. We hebben niks van onze ouders geleerd.

Kleurloze berichtgeving

Dat betekent niet dat kinderen volwassenen niet serieus moeten nemen. We moeten steeds blijven geloven in hun goede bedoelingen. Maar hoe geef je een onpartijdige indruk dat iedereen goede bedoelingen heeft? In plaats van overmatig primetime te geven aan het geschreeuw van Calvo of De Roover en in plaats van hun tweets kritiekloos te citeren, werd er kort uitgelegd wat het probleem was en kwamen in het nieuwsitem VN-ambtenaren in beeld die in juli het Migratiepact hadden vastgelegd; beleidsmakers die wél oplossingen hadden gevonden dus. Geen naïef La La Land, geen apocalyptisch breaking news, geen clickbait-ingesteldheid en ook geen selectieve pro- of contrajournalistiek. In de kleurloze berichtgeving van Karrewiet zit veel kleur. Al heb je de feiten voor je, dan nog kan je kiezen of je die uitlegt en hoe je die uitlegt. Karrewiet is daarbij zeer helder.

Opnieuw spreekt de reddende stem van Jelle Mels, scherp in zijn sarcasme, scherp in zijn helderheid: “Ik weet het, het is allemaal veel en ‘t is moeilijk en daarom zetten we alles nog eens duidelijk op een rijtje.” Alle nuancerende infographics, interviews en citaten uit officiële documenten ten spijt: ze verdwijnen allemaal achter hashtags, clickbait-titels en polemische quotes. Nee, ik word niet wijzer na ‘5 dingen die je moet weten over de #Marrakeshgate’. Karrewiet was het enige journaal waarin ik snel, volledig en zonder opfleuren te weten kwam wat er in het Migratiepact stond. En ja, uiteraard met hapklare metaforen, maar wel die dichter bij de waarheid staan en veel begrijpbaarder zijn dan de juridische taal in dat pact of de larie van onze politici. Volwassenen kunnen als hoogopgeleide, rationele wezens dan wel zeggen dat zo’n journaal te weinig genuanceerd is, ze verzinnen er vaak meer nuances en contexten bij voor politiserend eigenbelang. De waarheid is dan al snel geclaimd.

Zo nuchter, zo ondogmatisch en zo’n heerlijk simpele stijl: ik heb nog nooit zo van het nieuws genoten en het gerenoveerde Karrewiet verdient daarvoor de eerste prijs. Veel andere journaals, duidingsmagazines of media in het algemeen zijn tegenwoordig niet meer kritisch genoeg of juist zo herhaaldelijk kritisch of partijdig dat het averechts werkt. Dan moet je als burger de verantwoordelijkheid opnemen. Wat is er bijvoorbeeld nog te vatten van iemand als Dries Van Langenhove in het post-Pano-tijdperk? Ik heb nog altijd niet begrepen wat hij bedoelt met ‘het dienen van de belangen van de Vlaamse jeugd’. Bedoelt hij die van de kijkers van Karrewiet? Ondertussen danst hij rustig verder op de tafel van Terzake met orwelliaanse stand-upcomedy waar we allemaal van smullen. Ik wacht op zijn eerste echte interview. Misschien met Jelle Mels, een Karrewiet-kijker en iemand van de niet-Vlaamse jeugd? ’t Is een suggestie.

Dat kinderen niet dom zijn, bewijzen de klimaatprotesten. Als we echt volwassen willen zijn, moeten we af en toe door een kinderbril naar de wereld kijken. De mens leeft vandaag in één groot Bumbacircus waar politieke leeuwen en menners uit de media ons met magische trucjes zomaar overtuigen. Ik had gehoopt dat we als publiek niet meer spontaanzouden slikken wat we (denken te) zien en horen, want magie bestaat niet. Met die kennis verschillen we misschien nog net van Karrewiet-kijkers.

Uitgelichte berichten
Recente berichten
Archief
Zoeken op tags
Over ons

De officiële studentenkring van de Gentse faculteit politieke en sociale wetenschappen.

Ons doel is om het leven van de student ietsje aangenamer en draagbaarder te maken.

Adres

Universiteitstraat 8

9000, Gent

 

praeses@politeia-gent.be

Zondagavond update
 
  • Facebook Social Icon
  • YouTube Social  Icon
  • Instagram Social Icon
  • Snapchat Social Icon

© 2020 Politeia Gent