Recensie - De Dag

De Dag vertelt het verhaal van een uit de hand gelopen bankoverval met daarbovenop nog eens een gijzeling. Een dag lang ontspint zich een uitermate spannend kat-en-muisspel tussen politie en gijzelnemers. Als kijker leer je al snel dat niets is wat het lijkt en bij elke aflevering ontdek je een nieuw stukje van de puzzel. Het interessante aan De Dag is dat het vanuit twee perspectieven wordt gebracht. Afwisselend krijg je telkens een aflevering te zien met de feiten vanuit het perspectief van de politie, en vervolgens vanuit die van de dader. De afwisseling van perspectief kan je ook letterlijk nemen, aangezien voor beide een andere regisseur werd gebruikt. Dit geeft de reeks een fascinerende dynamiek die ik persoonlijk vaak mis bij misdaadreeksen. Wat de casting betreft zijn er veel bekende gezichten te zien. Onder andere

Sophie Decleir (het acteertalent zit daar duidelijk in de familie), Lynn Van Royen, Barbara Sarafian, Jeroen Perceval… maken deel uit van deze getalenteerde cast.

Wat voor mij De Dag extra leuk maakte, is dat het ergens een klein beetje een hommage is naar Neveneffecten. Uiteraard grotendeels door het feit dat de reeks geschreven is door Jonas Geirnaert en dat Jelle De Beule als acteur meespeelt, maar de oplettende kijker heeft gezien dat ook Lieven Scheire en Koen De Poorter een cameo maken in de reeks. Leuk weetje: de bank die overvallen wordt draagt de naam ‘Fides Bank’, wat de naam is van de fictieve bank die onze vrienden van Neveneffecten oprichtten in Basta. Voor één keer besloot ik om mijn verstand te gebruiken en niét tijdens de examenperiode al te beginnen aan De Dag. Ik heb namelijk, zoals vele studenten, de neiging om in de examens intensief series te beginnen bingewatchen. Want ja, wat moet je anders doen hé. Achteraf gezien ben ik zeer blij dat ik die keuze gemaakt heb, want De Dag is écht wel materiaal om te bingewatchen. Elke aflevering eindigt wel met een vraagteken of een mini-cliffhanger waardoor je als een geconditioneerde hond van Pavlov zonder nadenken gewoon opeens al de volgende aflevering aan het bekijken bent. Wat mij meteen opviel toen ik aan de eerste aflevering begon was de donkere toon van de serie. Je merkt direct een soort duisternis, een ongelukkig sfeertje, en daardoor ben je ook direct gewaarschuwd: “Oké, dit wordt menens”. Dit is dan ook het element waarbij voor mij de serie te onderscheiden valt van La Casa de Papel. Ik heb al vele mensen horen zeggen dat ze vinden dat De Dag een Vlaamse copy is van La Casa De Papel, maar na zelf beide gezien te hebben ben ik het daar eigenlijk niet mee eens. Buiten het feit dat beide reeksen over een overval met gijzeling gaan, vind ik voor de rest zowel het verhaal als de manier waarop de reeks gemaakt wordt helemaal verschillend. Zij die La Casa De Papel gezien hebben, weten dat die serie een redelijk vrolijke noot meedraagt, hier en daar een vleugje humor, maar dat de spanning ook vaak te snijden is en dit ook vooral door de goede muziekkeuze. De Dag wordt zeker ook ondersteund door goede muziek, maar mist het ludieke van La Casa De Papel, want het draagt (zoals eerder vermeld) voornamelijk een duistere toon. Ondanks ik zelf niet echt een fan ben van misdaadreeksen of films, zou ik deze serie net wél aanraden aan mensen die hier ook niet zo’n fan van zijn. Het is een sterk staaltje Vlaams televisiewerk en naar mijn gevoel één van de betere series die de afgelopen jaren gemaakt zijn in Vlaanderen. Kortom, ‘placeer’ u in uw zetel met een zakske chips en een fleece-dekentje, surf snel naar VIER.be en geniet. Neem het van mij aan, je zal het je niet beklagen!

Uitgelichte berichten
Recente berichten
Archief
Zoeken op tags
Over ons

De officiële studentenkring van de Gentse faculteit politieke en sociale wetenschappen.

Ons doel is om het leven van de student ietsje aangenamer en draagbaarder te maken.

Adres

Universiteitstraat 8

9000, Gent

 

praeses@politeia-gent.be

Zondagavond update
 
  • Facebook Social Icon
  • YouTube Social  Icon
  • Instagram Social Icon
  • Snapchat Social Icon

© 2020 Politeia Gent